عصرهای بی کاری
از خواندن یادداشتهایتان لذت میبرم دوست عزیز. اگر رمان خاموشی دریا نوشته ی ورکور را خوانده باشید میدانید منظورم چه لذتی است. نوعی آرامش در نوشتههایتان است که آدم بهش مطمئن است: نه قبل از طوفان است نه بعد از طوفان؛ و در عین حال هیچ امیدی در آن نیست: شاید زندگی است. شاد باشید.
-------------------------------------------------------------------------
میخ فندرسکی: نظر لطفتان است.
December 12, 2008 9:55 AM | خالد رسولپور
نظر دهید:
سیر خیالات ...
December 12, 2008 9:18 AM | ice tea